De waarheid achter mijn herstel...

Man, man, man! Wat heb ik een klote periode achter de rug!
Het klinkt nu al alsof het een hele negatieve blog gaat worden maar dat is absoluut niet het geval. Integendeel...!

Gister voelde ik het echt... de vrijheid van het zingen, de hele reden waarom ik ooit was begonnen in deze richting, de betovering van muziek in mijn oren! Het is lang geleden dat zingen niet zwaar voelde of dat ik niet stiekem bang was dat ik ergens een nootje zou laten overslaan, of angst over of ik die hoge noot die me een half jaar geleden zo makkelijk afging deze keer eigenlijk wel kon halen. Begrijp me niet verkeerd, de andere clubtour shows heb ik ook zeker van genoten en is het allemaal wel goed gegaan maar die onbezorgdheid ook voor het optreden en het er-naar-uitkijken is nu ook weer terug. Ik heb die angst niet meer, dan gaat het maar een keer mis... Dan lach ik erom en ga ik net zo hard door. 

Een tijdje lang heb ik me afgevraagd of ik wel de goede keus gemaakt had met het ondergaan van de operatie. Mijn rehab (herstel) was een stuk moeilijker en zwaarder dan ik me voorstelde en ik heb er echt mee geknokt. Ondanks dat ik een zielsgelukkig meisje ben en ongelooflijk van het leven geniet, merkte ik dat het mentaal ook zo zijn gevolgen had op mij. Ik heb de laatste half jaar vaker gehuild dan de laatste paar jaar bij elkaar. Ik voelde me wel over het algemeen gelukkig maar er zaten echt wat zware dagen tussen. Ik schaam me dood, ik heb voor me hele band zitten janken omdat ik een noot niet haalde, haha... (wel voor de 1000ste keer dezelfde noot geprobeerd). Maar nu ben ik de vruchten aan het plukken. Terugkijkend denk ik, 'Nik, had maar een klein beetje geduld gehad. Dat komt echt wel weer' Maar je moet je voorstellen dat iets je heel gelukkig maakt maar je mag er niet aan komen. Dit is mijn passie, hier wil ik mijn dagen mee vullen en mijn boterhammen mee verdienen. Als ik dit niet kan doen dan blijft alles opgekropt in dit lichaampje, en die is al niet zo groot... 

Ik zal die fragiele instrumentjes waaruit ik mijn leven kan gieten, nooit voor lief nemen en ben zo ontzettend blij dat ik weer 'back' ben. Ik wil jullie heel erg bedanken dat ik de tijd heb kunnen nemen voor mijn herstel en dat jullie mij zo gesteund hebben de afgelopen half jaar want dat is het nu precies (plus 2 dagen :)) geweest. 

Ik mag nu volop weer aan de gang en er gebeurt ook vanalles... Album komt volgende maand uit, en de precieze datum komt komende week. Ik ben tegenwoordig te zien in de nieuwe Vifit reclame, mijn eerste zelf geschreven single, Perfect Day, is net uit en er volgen er ook nog een paar. De clubtour loopt als een tierelier, en er staan alweer een hoop optredens op de agenda... Dit meisje is erg blij. Geen traantjes meer... :)

Cheers!